Posts tonen met het label Mijn ontdekkingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mijn ontdekkingen. Alle posts tonen

zaterdag 30 augustus 2008

Bosperziken

Mijn lief en ik zijn gek op culishoppen en gaan daarom ook graag naar de markt. In Groningen konden we elke zaterdagochtend ons hart ophalen. We vonden er alles wat we nodig hadden en meer, dit op nog geen 2 minuten loopafstand.

Nu wij in 's-Hertogenbosch wonen, is dit wel anders. Er is op vrijdagochtend (open vanaf 10.00 uur!! wie bedenkt zoiets???) een marktje op de parkeerplaats van ons winkelcentrum in de Maaspoort, op dinsdag een kleine markt en op vrijdagochtend een biologische markt in de binnenstad. Op woensdagochtend en op zaterdag is er een grote markt in de binnenstad. Genoeg aanbod zou je zeggen, maar dat is in de praktijk toch anders.

Als je ons vraagt; "Wat missen jullie het meest van Groningen?", dan roepen we allebei; "Onze vrienden en de markt". Wat viel het toch tegen, onze eerste bezoekjes aan de markten van onze nieuwe woonplaats. Maar zo zoetjes aan leren we het aanbod in 's-Hertogenbosch steeds beter kennen en waarderen.

Zo hebben we sinds kort kennis mogen maken met de Bosperzik. En die zijn lekker!! Maar wat zijn het eigenlijk, bosperziken? Na een zoektocht op Google wordt ik niet echt wijzer. Ze hebben het uiterlijk van een gewone perzik, maar zijn plat en hebben de vorm van een donut. Ze zijn makkelijk te schillen, maar volgens mij kun je de schil wel eten. Het vruchtvlees is wit en heerlijk zoet en sappig!

Na het intikken van de woorden "wilde perzik" op Google krijg ik meer bruikbare hits, maar een eenduidig antwoord krijg ik niet. Volgens de één komt de "wilde- of bosperzik" uit China, de schrijft dat deze in Italië gekweekt is tot de wilde perzik geperfectioneerd was. Ergens anders lees ik weer dat het gewoon het kneuzige zusje is van de "normale" ronde perzik en dat ze voornamelijk in Frankrijk te vinden zijn. Volgens mij worden ze voornamelijk vanuit Spanje geïmporteerd, hoewel de koopmannen op de Bossche markt aanprijzen dat ze perziken uit eigen tuin verkopen.

Ik ben het spoor bijster en laat het erbij dat ik ze ernorm lekker vind! Volgens de verkopers op de markt loopt het seizoen van de bosperziken op het einde, maar ik hoop van harte dat ik er nog even van mag genieten.

maandag 14 juli 2008

Dulce de Leche, een oefening van geduld!

Ik heb bijna 2 jaar in Andalusië gewoond en met diverse typische Spaanse ontbijtspecialiteiten ontbeten; Dulce de Membrillo, Churros, Mateca Colorá (boter van Iberische varkens), Magdalenas, Tostada (geroosterd brood met boter en suiker of met geraspte tomaat, olijfolie en knoflook) etc. Maar Dulce de Leche was mij tot nu toe onbekend, dit is dan ook meer een Zuid-Amerikaanse delicatesse.

Een paar jaar geleden ontdekte ik bij de Jumbo Jumbo (Euroborg Groningen) een pot Dulce de Leche van het merk "Mijn Oma". Het trok mijn aandacht, maar niet genoeg om het te kopen. Het idee van Carameljam sprak me niet aan en ik kon me herinneren dat ik vroeger ook niet gek was op Bebogeen. Dus ik heb het potje in de schap laten staan en heb er niet meer aan gedacht.
Tot ik het recept een keer tegenkwam op een culinair blog. Ik had de ingrediënten in huis, dus ik besloot het te proberen.

In een pan zette ik 1 liter (volle biologische) melk op 't vuur. Zodra deze kookt voegde ik 300 gr (biologische) rietsuiker toe en 1 zakje vanille suiker. Vervolgens bracht ik het geheel weer aan de kook. Daarna verplaatste ik de pan op het kleinste vuurtje om het te laten inkoken, dit kon volgens het recept wel een uur duren. Vol moed en zin liet ik het geheel zachtjes inkoken, af en toe roerend. Het recept geeft aan dat het klaar is zodra het de substantie krijgt van soezendeeg. Ervaring leert dat je dan lang kunt wachten. Een uur is krap, trek er maar rustig de hele ochtend of namiddag voor uit. Zodra het een cremige substantie heeft, is het klaar. Giet het geheel dan in gesteriliseerde potjes en sluit deze meteen af met de deksel. Laat het afkoelen voordat je ze in de koelkast zet.

Het resultaat mag er overigens zijn. Op een witte boterham een ware traktatie! Dulce de Leche is nu één van mijn favoriete dingen om mee te ontbijten. Niet echt "Sonja-proof", maar zeker een gezondere optie dan fabriekgemaakte jammetjes of caramels.

Een tweede poging volgde al spoedig (de pot was erg snel weer leeg), het is een eenvoudig recept en goede oefening in geduld!